Legun to jest ananas,

To jest cholera.

Gdy czuje, że coś śmierdzi –

Fraka zadziera.

I my zadrzemy fraka,

To nie jest sztuka taka,

Aż do Hallera.

Mamy tu komendantów

Od łaski boskiej,

A największy z nich wszystkich

Pan Zeligowski(1).

Gdzie jeno ruszysz nogą,

Już komendant z ostrogą

Z kąta wyłazi.

Żołnierzy w tej dywizji(2)

Mało, niestety,

Lecz za to mamy u nas

Różne kobiety.

Nie komendant na przedzie,

Lecz wóz z babami jedzie,

Baba pogania.

Sztab tu w naszej dywizji

Mamy morowy,

Dużo w nim pułkowników,

Ale bez głowy.

Bo mówiąc bez przesady –

Kaleki w nim i dziady,

Albo bachory.

Wiara chce wiać do kraju

Co tylko siły,

Ale plan ten sztabowcom

Wcale nie miły.

Bo gdy do kraju wrócą,

To ich na pysk wyrzucą

Z wojska polskiego.

Popełniają łotrostwa

Dla dobra Polski,

Tak przynajmniej powiedział

Pan Żeligowski.

A czy to z Polski winy,

Że wyście sobie, świnie,

Kieszeń napchali?

Niejeden pan pułkownik

Nadrabia miną,

Dobry z niego bohater,

Ale do kino.

Wojownik byłby srogi,

Lecz zostawił swe nogi

Gdzieś na placówce.

( – – – – )

Mamy tu w dywizji

I kapelana,

Śpi zwykle do wieczora,

Pije do rana.

A czasem, z Bożej woli,

Troszkę se po...swawoli,

Narobi dzieci.

Głupiego po łbie kijem

Zawsze wygrzmocą,

Wpadliśmy w tę dywizję,

Nie wiedzieć po co.

Boże, com Ci zawinił,

Żeś mię tu teraz wtrynił

Do kramu tego.^{[1], [2]}