I widziałem

Jak zstępował na ziemię

Młody lew szablasty

Zwiastun końca świata

Władca planety komety Halleya

Na głowie miał czapkę

Ze żmijami przy bakach

W dłoni zaś sztylet z rubinem

Od głowy do stóp odziany w purpur i złoto

Na jego widok monety w skarbcach

Przewracały się lubieżnie

Złorzecząc i przeklinając

Będziemy wydawane – mówiły

Będziemy wydawane!

I zaczęli grzeszyć nawet ci

Którzy nigdy wcześniej tego nie robili

I się do tego nie nadawali

Albowiem tak rozpoczyna się koniec

O pokój z tobą lwie szablasty

Duchu czarny z czarną wątrobą

O pokój z tobą lwie szablasty

O czarnym sercu i czarnych płucach

O pokój z tobą lwie szablasty

O czarnej żółci i kłach sterczących

O pokój z toba lwie szablasty

Z czerwoną piersią i odwróconą sierścią

O pokój z toba lwie szablasty

Z jedną kościa w tysiącu postaci...

Aniole nasz – prowadź nas

Do Tatr tych idźmy

Nikt nas nie prosił byś tęczą nam - skrzydłem

Ostatnieśmy echo twojego sonetu

Dźwięczymy sami

Majestat nasz gorzki

Lustru nie kłamany

I w górskiego jeziora zwierciadle

Aniole – wnijdź w nasze amfilady

Wnijdź w swoje sale

W przeciwległym porządku

Abyśmy w centrum zeszli się...^[2]