Bejrut, Trypolis, Sydon, Tyr się palą

kule, napalm, masakra, bomby wybuchają

gwiazda Dawida i krzyże na sztandarach

Al Fatach i półksiężyc a Liban na kolanach

kolejny rok a Liban płonie

obłędny taniec nad własnym grobem

w imię Chrystusa i Mahometa

żywe torpedy giną w płomieniach

zabito pięć tysięcy, trudno sprawcę znaleźć

zabito prezydenta, morderca jest nieznany

czołgi różnej produkcji, złote plaże zorały

Liban płonie w ogniu, lecz krwi ciągle za mało

kolejny rok a Liban płonie

obłędny taniec nad własnym grobem

w imię Chrystusa i Mahometa

żywe torpedy giną w płomieniach

gdzie stały dumne banki, dziś w bólu i zamęcie

przebiega linia frontu, Bejrut jest miastem śmierci

wyrok śmierci na Liban, zaocznie gdzieś wydano

libański cedr usycha, lecz krwi ciągle za mało

kolejny rok a Liban płonie

obłędny taniec nad własnym grobem

w imię Chrystusa i Mahometa

żywe torpedy giną w płomieniach.^[2]