Ja mam swą szufladę, zamkniętą na klucz

Gdzie prócz mnie nie zagląda nikt

Tam jest moja radość, jest szczęście i moje łzy

Tam najmniejszy szczegół już przypomina mi

Przygody z mych ubiegłych lat

Zaczarowany świat mych wspomnień

Ja mam swą szufladę, drobiazgów w niej dość

A każdy przypomina coś

List

Pierwszy miłosny list

Pełen westchnień i łez

Dziś pamiątką jest

Kwiat

Mały zwiędły już kwiat

Zapach stracił i blask

Lecz zostawił ślad

Jakiś pierścionek i bilety stare

Parę zdjęć

Złoty łańcuszek i kilka sztuk maskotek

Kotek, kluczyki małe

Serce, strzałę

List

Ten ostatni już list

Cały mokry od łez

Dziś pamiątką jest

Obejmuję myślą ostatnich pięć lat

Lat, których treścią byłeś ty

Pierwszych lat szaleństwa, łez i namiętnych burz

Pierwszych lat miłości, tej, co nie wróci już

I wprost nieznośną jest ta myśl

Że piękny sen to dziś garść wspomnień

Parę tych drobiazgów ostatnia to nić

Zostały, aby ze mnie drwić^[1]