Piszę do Ciebie

na tej kiepskiej muzyce

Chłonę smętek w siebie

Jak haust powietrza o świcie

Na skrawku białej serwetki

Maluję czarne klawisze,

Niezgrabny blues na dwie setki

I tym bluesem do Ciebie piszę

Ile nocy przegrałem

na szklankach w tym barze?

Ile nam czasu zostało?

Ile wódka ukryła marzeń?

Tyle nocy przegrałem

na szklankach w tym barze.

Ile to czasu nam zostało.

I niezbyt wiele też z marzeń…

Na wstępie mego listu przepraszam,

że tak dawno do Ciebie nie dzwoniłem.

Ale znasz mnie dobrze i wiesz

Twój numer… przepiłem

Piszę do Ciebie prosząc o przysługę

Bo zasiedziałem się tutaj z kolegami

przynajmniej o kilka lat za długo,

i wstyd wyjść nawet tylnymi drzwiami…

Piszę do Ciebie na wieczornym niebie

Ostatnią kroplą natchnienia,

Że jestem o wódzie i chlebie,

karmię tym swoje zmartwienia

I zamiast cieszyć się czasem,

który mi jeszcze jest dany

piszę list do przyjaciół

jeśli im jeszcze zostałem.^[1]