Monotonnie płynie życie,

beznadziejnie cyka budzik,

znikąd szansy na wyżycie

noc mnie mierzi, dzień mnie nudzi.

Wszystko takie grzecznie nowe,

przylizane, lukrowane,

podbarwione, neonowe,

takie jakieś gotowane!!!!

A ja chciałbym, bardzo chciałbym

stu piorunów w ciemne noce,

co ja dziś za potop dałbym-

– na myśl samą aż się pocę.

Tak mnie ciągną dzikie plaże,

dzikie gęsi oraz kaczki,

czemu zawsze z kaczką w parze

kolorowe ćpam buraczki?

Chcę wzrok dziki wbić w gęstwinę,

gdzie się dzikie dzieją rzeczy,

w tym łagodnym świecie ginę,

mej tęsknoty nikt nie leczy!

Pazurami darłbym ciało,

straszył wszystkich krwawą paszczą,

żeby całe miasto drżało,

a dziewice nawet zwłaszcza.

Wiadomości śledzę chętnie

– te o mordach i o gwałtach,

mam wrażenie, że tu we mnie

siedzi nadal stara małpa!!

Mimo wszystko, wbrew naturze

chodzę w spodniach, bywam w łaźni,

niedzielami śpiewam w chórze,

ale mnie to wszystko drażni!!!

Więc się dzisiaj pytam pana

naszą wspólną mową ludzką-

– pani Darwin, gdzie ta zmiana,

co z tą pańską EWOLUCJĄ?!!!!^[2]