Lśnią rabatów jasne zorze –

Ułani jadą.

Hej – hej! – Wielki Boże –

Z wielką paradą.

Słońce im promienie złote

Posyła w dani,

Hej – hej! Na ochotę

Jadą ułani.

Jeden mówi do drugiego:

„Wianeczek płynie”

Hej – hej! „Patrz kolego,

Hań po głębinie!”

Drugi mówi do trzeciego:

„Wstrzymajmy konie!

Hej – hej! „Stój kolego

Dziewczyna tonie”.

Trzeci ułan – chłopię młode,

Nim to ochłonął,

Hej – hej! Skoczył w wodę

I sam utonął...

„Lećże koniu poprzez błonie,

Z siodłem do domu”.

Hej – hej! „O mym zgonie

Nie mów nikomu!”

„Nie powiadaj w białej chatce,

Żem zginął w fali”.

Hej – hej! „Ojcu, matce,

Boby płakali!”

„Lecz wieść taką zanieś w chatę

Żem druhów wiele

Hej – hej! „Na bogate

Sprosił wesele”.^[1]