Kiedy wszystko się wyda stracone,

Gdy w zwątpieniu do reszty utonę,

Zabiorę was wszystkich na stronę

I powiem wam, o co mi szło!

Kiedy stracę nadzieję

Kiedy zbiorę nie to, co sieję.

Gdy złość mnie jak potop zaleje

Powiem, o co mi szło!

Mózgi oklapłe jak wymię,

Serca wyblakłe jak piach

Ludzie nadęci jak dynie

I nie chcę być jednym z nich!

Kiedy przyjdzie wszystkiego się wyrzec,

Kiedy klęska już będzie najbliżej,

Kiedy dni będę spędzał na wyrze

Cóż, ktoś tak chciał – on to dał!

Wtedy bramę przed wami otworzę

I nie kluczem to zrobię, lecz nożem

Do kieszeni z powrotem go włożę

I powiem wam o co szła gra

Mózgi oklapłe jak wymię,

Serca wyblakłe jak piach

Ludzie nadęci jak dynie

I nie chcę być jednym z nich!^[2]