Lulajże, żołnierzu,

Lulajże, lulaj,

A ty go, Matulu

Ziemio, utulaj.

A ty go swych lasów

Szumem pożałuj

I zgasłe źrenice

Całuj, o całuj.

Kołysz go drzew pieśnią

I szmerem rzeczki,

Na sercu błękitne

Posiej dzwoneczki.

Błękitne dzwoneczki

Z poranku wonią

Niechaj mu o Polsce

Dzwonią i dzwonią.

O Polsce wstającej

Po srogich ranach,

O królu w Warszawie

Nowych hetmanach.

Zaszumią, zadzwonią

Cała gromadą,

A potem na grobie

Główki pokładą.

Lulajże, żołnierzu,

Lulajże, lulaj,

A ty go, Matulu

Ziemio, utulaj...

Lulajże, żołnierzu,

Lulajże, lulaj,

A ty go, Matulu

Ziemio, utulaj.^{[1], [2]}