Patrząc na siebie

ziębiąc się w twarz

grzesznych słów naszych gra będzie trwać

nie ufasz moim łzom

w toku wydarzeń śnisz

próżnia chwil, niemy wzrok

zachwyt i zmysłów mrok

prędka wymiana zdań naszych ciał…

a w lustrze pada deszcz

tętniący głucho wiersz

pleciona w świetle gwiazd

poezja w nas

pamiętasz to był ten pierwszy raz

koniec nam wyznaczył czas – jeden raz

strzępił uczucia nam

w zimowy wieczór powiedział: pass

raz na zawsze płomień w sercach naszych zgasł

już nie obawiaj się – popatrz jak

znów w lustrze pada deszcz

tętniący głucho wiersz

pleciona w świetle gwiazd

poezja w nas

znów w lustrze pada deszcz

tętniący głucho wiersz

pleciona w świetle gwiazd

poezja w nas…^[2]