Mądrości, która z ust Bożych wypływasz, –

Wszystko urządzasz, zewsząd cel dobywasz: –

Przybądź i naucz nas dróg roztropności, –

Wieczna Mądrości.

O Adonai! Wodzu Izraela, –

Coś go wybawił z rąk nieprzyjaciela; –

Przybądź upadłym pod ciężkiem brzemieniem –

Z silnem ramieniem.

Korzeniu Jesse, Tyś chorągwią ludów, –

Zamilkną króle na widok Twych cudów: –

Przybądź i pospiesz, użal się złej doli, –

Wybaw z niewoli.

Kluczu Dawidów, Izraela Boże, –-

Co ty otworzysz, nikt zamknąć nic może; –

Przybądź, a wywiedź mocą Twej prawicy –

Więźniów z ciemnicy.

O Wschodzie ranny, Światło wiekuiste, –

Sprawiedliwości Słońce promieniste, –

Przybądź i oświeć w ciemności siedzące –

Nędznych tysiące.

Królu narodów! Tyś ich upragnieniem, –

Tyś jest węgielnym jedności kamieniem; –

Przybądź, niech człowiek przez Ciebie stworzony –

Będzie zbawiony.

Emmanuelu, Królu, Prawodawco, –

Oczekiwanie narodów i Zbawco; –

Przybądź i nasze wysłuchaj wołanie, –

Boże nasz Panie!

W czterotysięcznej utęsknienia nocy –

Patryarchowie, Króle i Prorocy, –

I naród wszystek takie głosy wznosił, –

O Zbawcę prosił.

Też głosy wznosim dziś w kościele nowym –

W czteroniedzielnym czasie Adwentowym, –

Pamiętni skutków upadku ciężkiego –

Adamowego.

Ty, coś z szatańskiej wykupił nas ręki. –

O Chryste przyjmij cześć naszą i dzięki; –

Daj Twój obchodzić w czystości sumienia –

Dzień narodzenia.^[1]