W drewnianym aeroplanie

krążymy nad mieszkaniem – uwaga drzwi

Pod nami łąka podłogi

i stare wytarte progi pod jednym mysz spokojnie śpi

Nad kuchnią chmura niebieska

to naszej mamy królestwo - kraina zup kraina ciast

A mama z głową w tej chmurze

z muchami walczy i z kurzem od tylu lat

Pogodę mamy wspaniałą

kłopoty zostały na dole

choć radio znowu podało

że rośnie konflikt pokoleń

A teraz kurs na łazienkę

nad morze nasze maleńkie – w szamponów mgle

patrz w kącie pralka nadęta

za chwilę wojnę rozpęta o wolny dzień

Powoli trzeba lądować

zabawki wszystkie pochować – w szuflady trzy

i tylko nie wiem córeczko

kto tutaj myśli jak dziecko – czy ja czy ty^[2]