Już zmiecione do czysta śniadanie

więc zabawkom się przyjrzeć wypada

Majka dumnie stoi ma tapczanie

daje znak i już rusza defilada

przodem idą żołnierze za „piątkę”

których tato kiedyś kupował

dalej misio z kulawym zajączkiem

misia boli od fanfar głowa

te fanfary to sprawka trębacza

który ogłuchł już dawno od wrzasku

ale z drogi trębaczej nie zbacza

i zanosi się wrzaskiem od wrzasku

zezowaty pajacyk na gumce

trzyma lalę już ostatkiem sił

jej się marzą ułańskie wciąż hufce

a pajacyk zawsze beksą był

tuż za nimi zdobywcy kosmosu

przed którymi milczy nawet grom

lecz na kwintę spuścili dziś nosy

bo im znowu nie odpalił człon

z tej parady nie bardzo wesołej

jeden morał się łatwo układa

pamiętajcie po kres życia szkoły

jakie zabawki taka defilada^[2]