Mam, mam już tego dość!

Po co? Po co mi to wszystko?

Hotele, szpan, rywale, a potem strach,

Że runie, no runie to wszystko

I znowu zostanę sam

Nie wiem kogo słuchać mam,

Tylu doradców wokół siebie mam.

Niektórzy mówią, że mnie kochają,

Lecz tak naprawdę kochają szmal.

Któregoś dnia rzucę to wszystko

I wyjdę rano, niby po chleb.

Wtedy na pewno poczuję lepiej się,

Zostawię za sobą ten zafajdany świat.

Napełnię olejem pustą głowę

i wrócę tam na Małą Aleję Róż.

Napełnię olejem pustą głowę

i wrócę tam na Małą Aleję Róż.

Czasem płaczę, bo chce mi się płakać

Wtedy czuję, że uchodzi ze mnie złość

Czasem płaczę, bo chce mi się płakać

Wtedy czuję, że uchodzi ze mnie złość

Uchodzi ze mnie złość uchodzi ze mnie złość

Mam już tego dość, muszę w końcu wrócić tam,

Gdzie wszyscy byli, zawsze kochali czasem grzeszyli

Po prostu żyli tak z dnia na dzień

Tylko czy oni tam jeszcze są,

Czy jeszcze jest aleja pełna róż?^[2]