Chciała kiedyś mała Hela uczcić Dzień Nauczyciela

Bo jej bardzo była droga ciężka praca pedagoga

Duma przeto, dziecię słabe, jaką by mu zrobić labę

Czy coś uszyć, czy coś kupić i się przy tym nie wygłupić

Stan jej kasy był dość lichy, miała tylko cztery dychy

Więc podkradła stówę ojcu, co ją miał schowaną w kojcu

Rano tatko szukał stówki i robił mamci wymówki

Potem latał za nią z korbą wykrzykując: Oż ty morwo

Wreszcie gonił ją z dwururką i ją nazwał wodną kurką

Ledwie ją ocalił stryjek dając tatce fangę w ryjek

A tatko mu blachę w czoło i zrobiło się wesoło

Zaraz w drzazgi poleciały szafy, krzesła i regały

W pleckach stryjka zieje rana, babcia leży rozdeptana

Aż ktoś wytarł but w biedaczkę biorąc ją za wycieraczkę

Jeszcze się przy tej panice kurcz-luz zrobił w elektryce

Od którego się łagodnie na dziadku zatliły spodnie

A on zamiast siąść do wody siadł w benzynę dla ochłody

Bęc – huknęło jak armata, zjarała się cała chata

Przyjechała straż pożarna, a tu tylko kupka czarna

Nawet sikać szkoda było, tak się to wszystko sfajczyło

Ale wszyscy ocaleli, brakowało tylko Heli

Więc tatko w samych rajtuzach z uporem szukał jej w gruzach

Nie wiedząc że dobre dziecię kupiło prezent i kwiecie

I że właśnie zamaszyście idzie dać to poloniście

By wyrazić swe uznanie, za trud i za wychowanie

Hej radować się należy taką postawą młodzieży.^[1]