Jacek był pierwszy, złapała go policja,

gdy po imieninach wracał samochodem

Stan miał wskazujący, że to nie prohibicja

O mało ze wstydu nie pękł balonik

Sierżant marszczył czoło i punktami groził

Lecz Janek mimo bani, nie był w ciemię bity

Z portfela wyjął stówę i do koperty włożył

Sierżant szybko schował i było już po wszystkim

Jestem mała koperta

Biała, lecz trochę wymięta

Krążę po całym kraju

Wszyscy już mnie znają

Sierżant kopertę nosił prawie tydzień

Dopóki do urzędu nie podreptał z podaniem

Do tamtej stówy dołożył jeszcze stówek siedem

Urzędnik wszystko przyjął i zamknął w szufladzie

Po czterech dniach urzędnik pojechał do Warszawy

Miał z pewnym znanym posłem spotkanie umówione

Urzędnik dobrze wiedział, jak się załatwia sprawy

Pięćdziesiąt miał banknotów w kopercie ułożonych.

Poseł miał chore gardło, gdy wrócił do domu

z debat bezsensownych, acz długich i męczących

A w przychodni, ja to po reformie tłumy

Nie miał siły czekać, więc w kopertę włożył

I takim sposobem, do Janka doktora

Ta biała koperta znowu powróciła

Szybko wyjął stówkę, do kieszeni schował

Wygładził kopertę, pewnie znów się przyda^[2]