Co tam inni, Ty na siebie, Synku patrz.

Taka gra, Ty musisz nauczyć się, że:

Kto ma, kto ma forsę ten ma świat.

Wiesz jak jest, nie jest źle.

Same słowa mamy podkusiły mnie.

Tan był przyjacielem, kto pieniądze miał.

Kosztowałem wygód i gubiłem szans.

Nikt się z nas nie nudził, no bo był szmal.

Jedno hasło w głowie, jedno hasło w głowie miał:

Mamy, mamy forsę i wolny czas.

Znowu słówko szepnął, szepnął ktoś,

A panienek tysiąc już prosiło się głos.

I szalona każda noc i dzień,

Nie widziałem wtedy nic piękniejszego ponad to.

No, no ponad to, że:

Mamy, mamy forsę i wolny czas.

Mamy czas.

Minął czas, minął dzień.

Wolna miłość znudziła mi się.

Każdy z nas miał już dość,

Coś nowego wymyślić trzeba by.

Tak już jest, że się ludzie bawić chcą.

Mamy, mamy forsę i wolny czas...^[2]