Silni ciałem, silni duchem,

Oto treść Sokoła!

Powiązani serc łańcuchem,

Nie ugniemy czoła!

W kim prawy duch,

Kto z serca nam rad,

Ten druh, ten zuch,

Ten Sokół i brat!

Serce szczere, sił potęga,

W piersiach Bóg i wiara!

Myśl, co nieba lotem sięga,

A sukmana szara.

W nas polski duch,

Nam przyszłość i świat,

Kto zuch, ten druh,

Ten Sokół i brat!

Poruszymy z posad ziemię

Młodych piersi siła

I zbudzimy Lecha plemię,

Co śpi nad mogiłą.

W nas silny duch,

Nam naprzód wciąż iść,

Zła rozbić w puch,

I lauru rwać liść.

Połączeni serc łańcuchem,

Szlakiem chmur sokołów,

Aż pod nieba lecim duchem

Z ziemskich łez padołów.

Nam orłów lot,

Bo każdy jak ptak –

Nie straszny grzmot,

Ni chmurny ów szlak!^[1]