Górnicy w szybie kopią wraz

żylastą dłonią swą

kamienne skały prą,

w głębokiej nocy kruszą głaz

a jeśli rudę znajdą gdzieś

to nucą pieśń:

Za młot, za młot, szczęść Boże nam

Bo wszyscy w dole kopiem tam

wszyscy w dole kopiem,

w dole kopiem tam.

I choć najmniejsza z wszystkich chat

Górnicza chata tam,

Gdzie z lubą mieszka sam,

Nie dałby jej za cały świat

Wesoły jego zawsze głos,

Choć ciężki los.

Za młot...

I zawsze górnik zuch i chwat,

Tęsknoty nie zna, nie,

Weselem zawsze tchnie

Już od najmłodszych swoich lat.

Więc tylko dziś górnikiem być,

Śpiewać i żyć

Za młot...^[1]