Nasz wolny wiek marzenia przekuł w czyny,

przemocą wziął nieujarzmioną dal.

I zamiast rąk – nam skrzydła dał maszyny,

a zamiast serc – motorów śpiewną stal.

Wciąż wyżej – wyżej – i wyżej –

stalowy nasz wzbija się ptak!

A w każdym motorze – zwycięstwo –

na chwałę Republiki Rad.

Gdy mkniemy wzwyż, zuchwałe czyniąc loty,

gdy statek nasz przebija mrok i noc –

czujemy moc podniebnej naszej floty,

czerwonej floty nieulękłą moc.

Wciąż wyżej...

Nasz orli wzrok dociera aż pod gwiazdy,

nasz nerw zwycięstwa wolą drga.

I wierzcie nam – radziecki lotnik każdy

odpowiedź godną wrogom zawsze da!

Wciąż wyżej...^[1]