Umiesz liczyć? Oblicz, proszę,

ile gwiazd na niebie,

ile fal wokoło burty,

ile dróg do ciebie...

Jaką długość ma horyzont,

ile muszli w dnie?

Ile razy serce bije,

gdy wspominam cię?

Miła moja, gdy ten liścik

ode mnie dostaniesz,

szybko mi odwrotną pocztą

przyślij rozwiązanie.

Umiesz liczyć? Powiedz, ile

morze ma zakrętów?

Ile wiatrów wieje

naraz z pięciu kontynentów?

Jak daleko jest do nieba

z najgłębszego dna?

Jak głęboka jest do ciebie

prosta miłość ma?

Miła moja, gdy ten liścik

ode mnie dostaniesz,

szybko mi odwrotną pocztą

przyślij rozwiązanie.

Rozwiąż, miła, to zadanie

z jedną niewiadomą,

czy chcesz, kiedy z wojska wrócę,

zostać moją żoną.

Wiedz, że w niepewności sztormach

uciekają dnie,

więc możliwie jak najszybciej

odpisz – tak czy nie.

Gdy list przyniósł rozwiązanie

według jego życzeń,

długo nie mógł matematyk

szczęścia się doliczyć.^[1]