Jedni mówią muzyk drudzy matematyk

Inni że przednim poetą on bywa

Jam jest artysta odrzucam schematy

Natchnienia pragnę takoż ciebie wzywam

Możeś dlatego przeciwieństwem Boga

By nie zmiażdżył wiernych niczym z silo wieża

Możeś ty jest lewa a on prawa noga

Człekiem zwanego zwyczajnego zwierza

Czemu z głupiego okrucieństwa znaną

Naturę ludzką która kala ziemię

Całą ohydę człowieczeństwem zwaną

Bóg sam na sobie dźwigać ma jak brzemię

W trytonie zaklęty i w korzeniach drzewa

Kimżeś Casanovo wszystkich łóżek świata

To o Tobie ogień co mnie trawi śpiewa

Pieśń godną mistrza nie jeno kastrata

Kimżeś którego i Bóg nie pokonał

Tym co na końcu przesiaduje igły

Młody kiedy tamten ze starości kona

Kimżeś erudycji wzorze niedościgły

Jam Bóg i tyś Bóg obajśmy Bogami

Jeden od głowy drugi od ogona

Jaszczury z dwoma chodziły mózgami

Takoż i ja paraduję z dwoma

Jeden się zmęczy drugiego wyciągam

We dwa ostrza kraję życia swego sieczkę

W niebie ja bywam do piekła zaglądam

Jeśli Panu Bogu to i Diabłu świeczkę

Dwojgaśmy rodziców z dwojgaśmy sklejeni

Co mi na to w Trójcy jedyny odpowiesz

Progi twe wysokie wiec mieszkamy w sieni

Z wężem w kieszeni i śmiercią na co dzień^[3]