Matko Pocieszenia nieba, ziemi Pani,

Tobie my grzesznicy serca niesiem w dani.

I w opiekę się oddajem

Starych ojców obyczajem,

Hołd Ci niesiem uwielbienia

Święta Matko Pocieszenia, nie opuszczaj nas!

Matko Pocieszenia, szczerą daj nam skruchę,

Uproś nam u Syna łaskę i otuchę.

Ucz nas szukać Bożej woli

W każdej sprawie, w każdej doli;

I na straży stój sumienia,

Święta Matko Pocieszenia, nie opuszczaj nas!

Matko Pocieszenia, życia strzeż i zdrowia,

Od powietrza, wojny, ognia i przednowia,

O przeżegnaj, jak kraj długi,

Nasze prace, nasze pługi;

Ustrzeż bytu i imienia,

Święta Matko Pocieszenia, nie opuszczaj nas.

Matko Pocieszenia, wejdź w rodziny nasze,

Święty pokój Boży w każde wnieś poddasze,

Wiarę ojców, miłość matek,

I niewinność ratuj dziatek;

Wśród niewiary i zgorszenia

Święta Matko Pocieszenia, nie opuszczaj nas.

Matko Pocieszenia, niby żywe łany,

Do Twych stóp się chylą wszystkie nasze stany.

Złącz miłością, dwory, chaty,

Wsie i miasta i warsztaty;

Usuń waśnie, rozdwojenia,

Święta Matko Pocieszenia, nie opuszczaj nas.^[1]