Rośnie w siłę Ojczyzna

W atmosferze zawiści

Krzywo patrzy obczyzna

Czyli źli imperialiści.

Żaden obcy nie wzgardzi

naszym swobód poczuciem.

W roli tego co sprawdził

Był Walezy. Ale uciekł!

My od wszystkich innych nacji

Lepsi w każdej konfrontacji

Hej ha, hej, ho!

Mazureczek – Ucho!

Skacze wartość dowolnie

Funtom, markom, „zielonym”

Gdy złotówka, spokojnie

Idzie kursem ustalonym!

Gdy nam Francuz zarzuci

Społeczeństwo niezdrowe

Można role odwrócić:

Niech wytrzyma „pół” na głowę!

W nas tężyzna jest niezwykła

Polak – heros… oto przykład!

Hej ha, hej ho!

Mazureczek – Ucho!

W agronomii, bez kpiny

Zachód strasznie jest bidny

Mają niby maszyny

A nie wiedzą, co to widły.

Mając wzorzec sprawdzony

Za nic mamy obczyznę

Cóż, że liche są plony

Za to gleby mamy żyzne!

By z rolniczej nie wyjść wprawy

Nawodnimy i… Żuławy!

Hej ha, hej ho!

Mazureczek – Ucho!

Myśl techniczna, niestety

Robi kroki milowe

Mamy nawet rakiety

Tyle, że bezzałogowe!

Nie uczyni nam krzywdy

Kapitalizm zapluty

Nie dogonią nas nigdy

Bo nie mają Nowej Huty!

Lecz niech Zachód łez nie roni

Kiedyś nasze przyjdzie do nich.

Hej ha, hej ho!

Mazureczek – Ucho!^[1]