Ponad falą mewa leci,

Leci w dal wesoło,

Bo wiosenne słońce świeci,

Lepszy świat ją woła./bis

A ta więzień tłumiąc żale,

Łzę tęsknoty roni,

I przykuty na tej skale

Myślą za nią goni./bis

Może ptaku srebrno-pióry

Ujrzysz kraj mój miły,

Ujrzysz drogie moje góry

I ojców mogiły./bis

Ty się może w locie twoim

Nad mą ziemią wzniesiesz,

I tęskniącym braciom moim

Tę piosnkę zaniesiesz./bis

O! Leć raczej w obce kraje,

Nieś tam łzy tułaczy,

Niech duch wolny przy nas stanie –

A wolnych obaczy./bis

Pożar nieszczęść może zgaszą

Wolnych krajów męże,

A męczeńską palmę naszą

Zamienim w oręże./bis^[1]