Wesoło, bracia, wesoło!

Pochwyćcie duże puchary,

Dzban pełny, usiądźcie w koło

Miłości palcie ofiary:

Miłość, śpiewanie i wino

Są życia rozkoszą jedyną.

Miłością cały świat płonie,

Miłość jest szczęściem, choć płocha,

Największy mocarz na tronie

Jest nędzny, kiedy nie kocha:

Pochwyćcie potężne szklanki,

Niech żyją nasze kochanki.

Śpiewania słodka potęga,

Zjadliwe zgryzoty płoszy;

Śpiewanie do serca sięga,

Jest źródłem wszelkiej rozkoszy:

Pochwyćcie potężne czary,

Niech żyje Orfeusz stary.

Wino niebieskim jest darem,

Nic zdrowia nie krzepi dzielniej;

Bogowie żyją nektarem,

Dlatego są nieśmiertelni:

Pochwyćcie potężne dzbany.

Niech żyje Bachus rumiany.

Kto kocha, śpiewa i pije,

Bratnie podajcie mu dłonie;

Kto dla tych rozkoszy nie żyje,

Nie godzien w naszem być gronie.

Miłość, śpiewanie i wino

Są życia rozkoszą jedyną!^{[1], [2]}