Myślę więc jestem, te trzy słowa znam

i udaję mądrego – i zachwycam się sam

nie wiem dlaczego śmieją się wciąż

ryczą i kwiczą, non stop ze mnie drwią

lecz mnie to nie przeraża, mnie to wali…

oui, je ne vu pas, tak to jest tekst

dorzucam bonjour i francuski gest

lecz nikt tu nie chce wierzyć, że

tata Francuzem – mama Polką jest

lecz ja się nie obrażam, mnie to zwisa…

nie wierzysz ty, nie wierzę ja

gdybym w to uwierzył to bym może zdał

i w pierwszej klasie znów

nie siedziałby kolejny tłuk

co w ten pusty łeb oni dolać chcą

nie pomoże olej ani wstrząs i żaden inny bicz

ja dalej będę wciskał kit!

znów kolejny raz nadziałem się tak

ktoś mnie zapytał ile jest dwa plus dwa

i zamurował mnie i nie dał szans

wsio mi opadło, a z faceta był hans

choć pot spływał ciurkiem, mnie zwisało…

hmm co za bajer umiem wciskać wciąż

co za frajer, skąd się biorą te numery, skąd!

a pewnego dnia miałem tak straszny sen

złapał mnie ktoś, był przebrany za cień

i teraz jestem pewien, że już mi nie zwisa…

nie wierzysz ty, nie wierzę ja

gdybym w to uwierzył to bym może zdał

i w pierwszej klasie znów

nie siedziałby kolejny tłuk

co w ten pusty łeb oni dolać chcą

nie pomoże olej ani wstrząs i żaden inny bicz

ja dalej będę wciskał kit!

I wszystko czego chcę

By w końcu gdzieś zamknęli mnie…^[2]