Już nad Mrągowem księżyc lśni

I gwiazdy rozpyla na niebie

Gość w trzecim rzędzie smacznie śpi

Nie szkodzi. To nie dla niego pieśń

Ojciec kiedyś mnie oświecił

Taką radę dając mi:

„Synu! Liczą się trzy rzeczy:

Twój entuzjazm, twój kucyk i ty”

Ona była blond Dorotą

Raz w butelkę trwała gra

Już wiedziałem: dojrzał oto

Mój entuzjazm, mój kucyk i ja

Setki dam poznałem z bliska

I choć często była mgła

Rozróżniały je po piskach

Mój entuzjazm, mój kucyk i ja

Czy przytomny, czy też wlany

Poprzez lat trzydzieści dwa

Był przez damy podziwiany

Mój entuzjazm, mój kucyk i ja

Skroń siwieje i powoli

Lecą wióry, a nie drwa…

Nieco rzadziej już swawoli

Mój entuzjazm, mój kucyk i ja

Czas nie stoi, pędzi ptakiem

Dziś pigułka… A, niech ma!

I ruszą znów dziewiczym szlakiem –

Mój entuzjazm, mój kucyk i ja^[1]