Mój ojciec bardzo lubił France’a


i palił Przedni Macedoński


w niebieskich chmurach aromatu


smakował uśmiech w wargach wąskich


i wtedy w tych odległych czasach


gdy pochylony siedział z książką


mówiłem: ojciec jest Sindbadem


i jest mu z nami czasem gorzko

przeto odjeżdżał na dywanie


na czterech wiatrach

Po atlasach


biegliśmy za nim zatroskani


a on się gubił

W końcu wracał


zdejmował zapach kładł pantofle


znów chrobot kluczy po kieszeniach


i dni jak krople ciężkie krople


i czas przemija lecz nie zmienia

na święta raz firanki zdjęto


przez szybę wyszedł i nie wrócił


nie wiem czy oczy przymknął z żalu


czy głowy ku nam nie odwrócił


raz w zagranicznych ilustracjach


widziałem jego fotografię


gubernatorem jest na wyspie


gdzie palmy są i liberalizm.^[2]