Piosenka na trzech Moli w tonacji durowej

Sinus, cosinus, kontekst, libacja,

Dialog, diatryba, mit, kit, dewiacja.

Kto przeczyta Ulissesa,

Ten dostanie Mercedesa.

Raz, dwa, trzy – czytasz ty.

My jesteśmy Mole książkowe –

Piękne, zdrowe i odlotowe.

My jesteśmy książkowe Mole –

Bardzo ważną w społeczeństwie odgrywamy rolę.

Wiecznie w książkach, pochłaniamy wiedzę

– Ja na przykład w anatomii lubię siedzieć.

– On ma zapał do fizyki, nauk ścisłych,

– On o życiu wie z książek prawie wszystko.

My jesteśmy Mole książkowe –

Piękne, zdrowe, odlotowe.

My jesteśmy książkowe Mole –

Bardzo ważną w społeczeństwie gramy rolę.

Ktoś rzec mógłby, że koczują wciąż w ukryciu –

Co ty możesz, bratku wiedzieć o ich życiu!

A jak ktoś zobaczy nas znienacka –

To zaczyna nie wiadomo czemu klaskać.

– Cześć! Jadłem ostatnio dobrą książkę.

– Jaką?

– Kuchnia Francuska.

– Zboczeniec.

(śmiechy)

– A ja ostatnio jednym tchem pochłonąłem „Króla szczurów”.

– I jakie wrażenia?

– Trącił myszką.

(śmiechy)

– A ty?

– A ja od trzech dni cierpię na bóle brzucha.

– Coś ty zjadł?

– Raport NIK-u.

– Pewnie się zatrułeś.

– Nie, to ze śmiechu.

(śmiechy)

A-mol, B-mol, C-mol – graj w mol!

Czemu nikt dziś mola nie kocha

„Spadaj bucu” – krzyczą – „wynocha!”

Naszej pracy nikt nie docenia:

Ani Stefan, ani tym bardziej pani Gienia.

Ciągle kpią z nas, umniejszają naszą rolę,

– Ja, chłopaki, taką rolę...

– No, no, no...

My jesteśmy Mole książkowe –

Piękne, zdrowe, odlotowe.

My jesteśmy książkowe Mole –

Bardzo ważną w społeczeństwie gramy rolę.^[1]