Czasami w życiu coś się wydarzy,

dłoń rozpalona drży.

Serce wyrusza w krainę marzeń,

cudowne roi sny.

Najlepiej w takich chwilach nad brzegiem morza iść

niechaj z falami biegnie zmęczona myśl.

Morze, szumiące, kołyszące szumem fal

cudne jak bajka w blaskach wieczornej zorzy.

Morze, ty budzisz w sercu jakiś dziwny żal

gdy mgły na falach się położą,

gdy wiatr obudzi cię zuchwały

tyś jest w tym gniewie rozszalałe, wspaniałe.

Morze, ojczyzną twoją niezmierzona dal

a twoją pieśnią cicha melodia fal.

Czy wielki smutek, czy wielkie szczęście

ono zrozumie mnie.

Wszystko zapomnę w jego objęciach

niby w cudownym śnie.

I czy to ból rozstania, czy też miłości cud...

wszystko nie ważne nad brzegiem wielkich wód.

Morze, szumiące, kołyszące szumem fal

cudne jak bajka w blaskach wieczornej zorzy.

Morze, ty budzisz w sercu jakiś dziwny żal

gdy mgły na falach się położą,

gdy wiatr obudzi cię zuchwały

tyś jest w tym gniewie rozszalałe, wspaniałe.

Morze, ojczyzną twoją niezmierzona dal

a twoją pieśnią cicha melodia fal.^[2]