Zagubiony tak jak pies

Kiedy traci trop

Ciągle w miejscu kręcę się

Już kolejny rok

Napędu chyba trzeba mi

Zero kasy mam

I nie jestem pewien czy

Radę sobie dam

Niewidzialnej rysy bieg

Dzieli mnie na pół

Czuję jakby w skórze mej

Było mnie już dwóch

Może trzeba jeszcze raz

Z marzeń tratwę zbić

Zaufać kołysaniu fal

I nie robić nic

Może

Morze na mnie czyha

Może we mnie wina

Obłęd jak trucizna

We mnie jest

Rozmów do białego dnia

Mam serdecznie dość

W dymie fajek, w morzu kaw

Myśli niski lot

Chemia w kolorowych szkłach

Tępi każdy zmysł

Po zapasach nagich ciał

Niagara mi się śni

Wielką ochotę mam

Zerwać się

Niech wszyscy wiedzą że

Nie ma na mnie

Nie ma na mnie

Nie

Morze

Może

Obłęd w genach śpi

Może będzie lepiej

Morze - wielki błękit

Może silnej ręki trzeba mi

Może

Morze

Morze

Może obłęd

Obłęd

Może^[2]