Jaką pieśń tu zanucić,

W jaką strunę uderzyć,

Kiedy warkot śrub ucichł

U znajomych nabrzeży.

Gdy okrętem kołysze

Naciągnięta już cuma –

I raz głośniej, raz ciszej

Śpiewa prawie jak struna.

Nasze wszystkie troski i radości,

pożegnania, powroty i miłości,

Nasze piekła i siódme nieba –

Dużo lepiej od nas morze wyśpiewa,

Dużo lepiej wyśpiewa to fala,

Gdy się nocą przez burtę przewala,

Wiatr, co włosy swawolnie rozwiewa.

Kołująca uparcie w krąg mewa.

Więc uciszmy gitary –

Czy to morze, czy ląd –

Pieśń jak lotny podarek

Niech wyruszy nie stąd.

Nasze wszystkie troski i radości,

Pożegnania, powroty i miłości,

Czy to sztorm, czy nabrzeże upalne,

Morze lepiej wyśpiewa – słuchajmy.

Słoną kroplę na ustach

Wiatr osuszy za chwilę,

Słońce – fale jak lustro

Migotliwie odbije,

Zapach drzewa i smoły

Na nabrzeżu uderzy –

Ale o tym piosenek

Nie śpiewają żołnierze.

Nasze wszystkie...^[1]