Dziesięć miesięcy niewoli(1),

Pełnych cierpień i katuszy!

Przeszedł naród ciężką dolę,

Strach o życie grozi duszy

Od „sławnych” braci Moskali,

Którzy „swoją wolność” dali!

Wolność kajdan wciąż,

Szubienice, kat –

Oto dał nam Słowian brat.

Warczą bębny, gwizdy, krzyki...

To sołdaty maszerują:

Słychać jakieś dzikie ryki,

Do pogromów się gotują.

Krew się leje po ulicach,

Lud się kryje po piwnicach,

Bo to Słowian brat

„Polskim dziengom rad”(2),

Co napotkał, wszystko kradł.

Damy półświatka hulają,

Apasze tryumfy świecą,

Z żołdactwem się rozpijają,

A niewinni w kaźniach jęczą.

Wszędzie hula sotnia czarna,

Ochronników(3) tłuszcza marna –

To „kultury” świat

Przyniósł Słowian brat –

Tiurma, nahajka i bat.

Już z daleka słychać strzały,

Serca się uradowały,

Nasi bracia się zbliżają,

Wroga z Karpat wypędzają.

Szrapnelami ścielą trupy,

Gubią swoich całe grupy.

Ot, moździerzy huk,

Nam dopomógł Bóg,

By ustąpił straszny wróg!^{[1], [2]}