Powiedziałaś, że pora się rozstać

Bo z dnia na dzień ubyło nam marzeń.

Lecz tu, nagle zdarzyła się wiosna

Z wiosną zawsze Ci było do twarzy.

Pomyślałem: To może się udać,

Choć już prawie z nas nie ma co zbierać

W życiu rzeczą normalna są cuda,

Więc posłuchaj, co stanie się teraz…

Teraz może już być tyko lepiej

Choć zostanie tu, i tam parę rys

Zagniecenia raz–dwa się wyklepie

Miłość znowu będzie prawie „na błysk”

Mówisz: „Wszystko to bańki mydlane

Tylko patrzeć ostatnia z nich pęknie.”

Jednak przez parę chwil tych–Kochanie–

W ich przeźroczach wyglądasz tak pięknie…

Może zatem się warto postarać,

Użyć chwytów nieznanych i znanych…

I najlepiej zacznijmy od zaraz,

Bo najlepsze wciąż jeszcze przed nami.

Teraz może już być tyko lepiej

Bo wciąż lepiej umiemy w to grać

Życie już mniej nas dziwi

Lecz zrządzeniem szczęśliwym:

Na zachwyty wciąż jeszcze nas stać.

Teraz może już być tyko lepiej

Choć zostanie tu, i tam parę rys

Zagniecenia raz–dwa się wyklepie

Miłość znowu będzie prawie „na błysk”

Teraz może już być tyko lepiej

Bo wciąż lepiej umiemy w to grać… itd.^[2]