(On) Byłem gościem od kultury

co przybierał różne skóry.

Czasem szorstkie, czasem śliskie,

lecz z kulturką były wszystkie.

Kiedy trzeba, byłem mułem,

kiedy trzeba zabaw królem,

lwem salonów, bożą krówką,

teraz jestem mrówką.

(Ona) Byłam panią od muzyki,

co nie obce są śpiewniki.

Ale gamy i pasaże,

to nie szczyty moich marzeń.

Jestem wolna i uparta,

wybrałam drogę Mozarta.

Mym idolem był Czajkowski

Dzisiaj jest nim Korzeniowski.

 Ref. (razem):

 Ani-mru-mru-mrówa,

 Ani-mru-mru-mrówa,

 Ani-mru-mru-mrówa,

 jak ma towar, to zasuwa.

Lecz do akcji wkracza Tadek,

dzielny celnik mrówkojadek,

(Ona) Szczerbak suto owłosiony,

(On) z pyskiem silnie wydłużonym.

(Razem) Wzrok przekrwiony, sroga mina.

W domu żona i rodzina.

Na owocne liczy łowy,

cały łańcuch pokarmowy.

 Ref.:

 Ani-mru-mru-mrówka

 Ani-mru-mru-mrówka

 Ani-mru-mru-mrówka

 i przepadła cała dniówka.

(Razem) Tak to się w przyrodzie staje,

jeden bierze drugi daje,

choćbyś ciągle zmieniał skóry,

nie oszukasz praw natury.

 Ref.:

 Ani-mru-mru-mrówa

 Ani-mru-mru-mrówka

 Ani-mru-mru-mrówkę

 Mrowi łapa, daj łapówkę.^[1]