Kłamstwo ciąży ci jak kamień

Ale spróbuj mówić prawdę, podnieś głos

Kłamstwo ciąży ci jak kamień

Lecz w twych rękach twoje życie i twój los

Wśród małych ludzi żyć

Musisz kłamstwem karmić ich

Rzuć pod nogi im ten ciężar

I wygarnij im, co w sercu twoim masz

Rzuć pod nogi im ten ciężar

Może będziesz mógł nareszcie z klęczek wstać

Wśród małych ludzi musisz żyć

Musisz kłamstwem karmić ich

Odbij się od grząskiej ziemi

U twych ramion wielkie skrzydła w słońcu lśnią

Odbij się od grząskiej ziemi

Pióra skrzydeł ołowianych w słońcu lśnią

Wśród małych ludzi musisz teraz żyć

Musisz kłamstwem karmić ich^[2]