My, bandyci Harnasia, więc wszystko jedno nam,

Przyjmiemy dolę dobrą czy złą.

Niech na drodze nam stanie rogaty diabeł sam,

My śpiewamy piosenkę tą:

Naprzód, naprzód wciąż dążymy,

Do celu bram!

My śmierci w pysk wciąż patrzymy,

Pójdziemy, gdzie każą nam!

Kto życie ze śmiercią sprzęga,

Śmiało może gwizdać na świat,

Nam niestraszna niemiecka potęga,

A kula w czerepie to nasz brat.

Niech brzuchacze się pasą, a skąpcy biją trzos,

Dyplomata o sławie niech śni,

My bogaczom i sknerom śmiejemy się w nos,

A sława nam jak pies leży u drzwi.

Naprzód, naprzód...^[1]