Poszła Kasia na jagody,

tu kępa, kierz.

Chodzi sobie bez przeszkody,

tu kępa wedle kępy, a pod kępą kierz.

Są jeżyny i maliny,

tu kępa, kierz.

Aż się śmieją do dziewczyny,

tu kępa wedle kępy, a pod kępą kierz.

Wprawdzie matka coś mówiła,

tu kępa, kierz.

Żeby sama nie chodziła,

tu kępa wedle kępy, a pod kępą kierz.

Lecz nie myśli o przygodzie,

tu kępa, kierz.

Chodzi Jakby po ogrodzie,

tu kępa wedle kępy, a pod kępą kierz.

Wtem spod krzaka coś wyskoczy,

tu kępa, kierz.

Przebóg! Strach ma wielkie oczy,

tu kępa wedle kępy, a pod kępą kierz.

Nuż uciekać, czas był wielki,

tu kępa, kierz.

Pogubiła pantofelki,

tu kępa wedle kępy, a pod kępą kierz.^[1]