Jak zwyczaj zwyczajem,

a maj bywa majem

i zieleń się w parku

ptakami rozćwierka,

w świat polem szerokim,

wezbranym potokiem

idziemy wiosenni,

idziemy z piosenką.

/Na przekór pogodzie,

pod górę, pod wiatr

niesiemy swą młodość

jak uśmiech przez świat.

Pod niebo, żaglami

obłoków kwitnące,

niesiemy swą radość,

nadzieję i słońce.

M...m!/bis

W przyjaźni z przygodą,

beztrosko jak młodość,

choć krzykiem w oddali

zanosi się burza,

przez leśne rozstaje,

jak maj bywa majem,

idziemy wiosenni,

idziemy z piosenką.

Na przekór pogodzie...

Niesiemy swą radość, nadzieję i słońce.^[2]