Gdy na wędrówkę przyjdzie pora,

każdy marzenia swoje ma:

Paryż, Ateny lub Riwiera,

na zagranicę moda trwa.

A ja nad wszystko przecie wolę

rodzinne miasta, wsie i pole,

i modrej Wisły wstęgę też –

aż po Bałtyku siny kres!

Weź uśmiech w plecak, wędruj z nami

na przełaj w Polskę z harcerzami,

z kamerą także, jeśli chcesz,

przez kraj ojczysty wzdłuż i wszerz!

Kłaniają nam się góry, drzewa,

wielka przygoda czeka nas

i polski wicher nam zaśpiewa,

że na wędrówkę przyszedł czas!

Bo ja nad wszystko...

Gdy padnie hasło: zagranica,

niechaj w świat jedzie, który chce,

a mnie kraj własny wciąż zachwyca,

bo każdy dobrze o tym wie...

Że ja nad wszystko...^[1]