Nad Wisłą i Odrą, nad Wartą i Bugiem,

od Karpat po błękit Bałtyku,

w kopalniach i tkalniach, za broną i pługiem

w roboczym stajemy dziś szyku.

U młotów i maszyn, swobodni i śmiali,

wyrośli wśród walki i znoju –

miliony murarzy, miliony kowali

stajemy na straży pokoju.

Już nigdy pokoju zakłócić nie damy!

Kto dzielny – niech zbroi się w kielnię i łom.

Kto kocha swobodę – ten z nam, ten z nami.

Wznosimy dla wolnych braterski nasz dom./bis

W Marsylii, w Pekinie, w Berlinie czy w Rzymie,

gdzie serce goręcej uderzy,

rośniemy w potęgę, nam jutro na imię,

w nas miliard zbratanych żołnierzy.

W nas wola i męstwo, w nas wiara i przyszłość,

nasz pochód wciąż wzbiera jak rzeka,

we Francji i w Grecji, nad Renem i Wisłą

stajemy na straży człowieka.

Już nigdy pokoju...

Rośniemy w niezłomną roboczą gromadę –

marzenie i praca nas brata.

Nam Stalin i związek stu ludów przykładem,

jak żyć dla narodu i świata.

Stajemy w szeregu Rosjanin z Polakiem,

Vietnamczyk z Francuzem i Grekiem,

nam każdy, kto wierzy w człowieka – rodakiem,

kto służy ludzkości – człowiekiem.

Już nigdy pokoju...^[1]