Na wojenkę poszli chłopcy

Same co największe zuchy

Choć żołnierski fach im obcy

Wrogów gniotą tak jak muchy

W bój ochoczo idą razem

Choć tysiące kul wciąż śmiga,

Gromkim wiedzie ich rozkazem

Kompanijny wódz „Szeliga”(1).

Wojsko dzielnie maszeruje

Wrogów zmiata, wrogów sprząta

Nikt ich nigdy nie luzuje

To kompania jest dziewiąta.

Jasne oczy, śmiałe twarze

W ręku granat, plastik, lonty,

Zmiata wróg, gdzie się pokaże

Kompania numer dziewiąty.

Huk dział głuszy nieustannie

Gdy w przód mknie Armia Krajowa,

Każdy myśli o swej pannie

Czy wierności mu dochowa.

O to drżą bezwzględnie wszyscy

Cwaniak, czy ostatni frajer

Wysocy, czy bardzo niscy

„Szumski”(2), „Szymura”(3) czy „Szajer”(4).

Wojsko dzielnie maszeruje...

Palą się mury Warszawy

ciężkie granatniki,

A o nowy laur sławy

Walczą dzielnie żołnierzyki.

Czas nie płynie, ale leci

Z wroga czyszczą wszystkie kąty,

A w tym dziele wzorem świeci

Kompania numer dziewiąty.

Wojsko dzielnie maszeruje...^[1]