To miejsce w którym jestem opuściły

pomroki już wyraźnie

w stolicach tego świata dachy domów

sięgają nieba mocy

o jak dobrze czuć się można

gdy tylko wstaje wokół nowy dzień

na zachód!

A dopóki noc dookoła,

dopóty siedzieliśmy tam w siedmioro

i patrz jeden poszedł spać,

to reszta po schodach zsunęła się na miasto

i chciałbym iść tak rozmawiać

wąchać, słuchać, patrzeć i oddychać

ze wszystkimi tymi z którymi

dane miałem szczęście w życiu się spotkać

a tu…

z niedzieli dwadzieścia cztery, cztery

nazajutrz dwadzieścia pięć

z niedzieli dwadzieścia cztery, cztery

nazajutrz dwadzieścia pięć

to jest niedobrze że już słychać

ptaki które budzą się o świcie

jest jeszcze parę minut

ale wkrótce trzeba będzie się rozstać

więc złap taksówkę jest nas tyle

jechać trzeba dość daleko w sumie

do ludzi się przywiązuję

i potem z nimi rozstać się nie umiem

z niedzieli dwadzieścia cztery, cztery

nazajutrz dwadzieścia pięć

z niedzieli dwadzieścia cztery, cztery

nazajutrz dwadzieścia pięć

nad ranem tu dziś, czy może być

smutek w radości

na drodze ku lśnieniu samolot na niebie

zawsze będę pamiętał ciebie

ku słońcu ku niebu na zachód, na wschód

taki dzień bez wiary w cud

ku słońcu ku niebu na zachód, na wschód

pierwszy dzień u wrót

na zachód!^[2]