Daj buziaka, daj całusa,

Na ramię główkę złóż

I nie żałuj dla Polaka –

Nach Deutschland jadę już!

Tam ciężka praca czeka nas

I hańbi cały świat,

Bo najpierw przypną literę P,

A potem – Polen weg.

Więc do widzenia, najdroższe szczęście me,

Bo serce moje miłością ku tobie tchnie!

A gdy nadejdą wolne dni,

Do Polski wrócę znów,

Bo Matka-Polska zrodziła mnie,

A orzeł to mój znak.

A gdy nadejdą wolne dni,

Do Polski wrócę znów,

Będziemy sobie wspólnie żyć

Wśród tych rodzinnych pól.

Więc do widzenia...^[1]