Nadzieju, jakaś ty miła,

tyś życia megu uzdobu!

/Tyliś mni razy zwudziła,

a ja wcionż tenskni za tobu./bis

Misionczku, co jasnu świcisz

ponad muimi oknyma,

/daremni szukasz gu u mni,

lubegu megu tu ni ma./bis

Odwróćży blady prumieni

du okna megu lubegu,

/zanieś mu moi wystchnieni,

ży ja wcionż tenskni du niegu./bis

Ży ja tu tenskni i giny,

samotny liczy gudziny,

/pewni on jest na zabawi

obok pinkniejszy dziwczyny./bis

Kuchanku, dzieś Ty przybywał,

ży wcionż tak późno przychodzisz?

/Pewni ci inna zajmuji,

a ty mni tylku tak zwodzisz./bis

Powidz, kuchanku, ach, powidz,

ży chodzunc miendzy grubami,

/kwiatek grubowy rzucony,

zadrga pud twymi stupami./bis^[1]