Siedzisz, bez pracy, w pustym mieszkaniu

Komornik znów puka do drzwi

Puk, puk, stukają po głowie myśli

Dlaczego właśnie Ty?

Nie ćwicz neuronów,

Łez nie produkuj

Zaraz wyjaśnię Ci

Z jakich powodów masz przerąbane

I w takim dołku tkwisz:

Najechali nas kosmici

Kosmici są wśród nas

Demontują, knują, psują

Nasz idealny świat

Zielone ludki

wkradły się wszędzie

Do szkół, do fabryk, do biur

Zamaskowani w każdym urzędzie

Z ludzkością toczą bój

To był kosmita, ten w garniturze,

Który Ci kredyt dał

Inny zielony zamknął Twój zakład

I zwinął cały szmal^[2]