Najwyższe odznaczenie

Zgłoszenie do artykułu: Najwyższe odznaczenie

Przyjmuję do wiadomości, że Administratorem moich danych osobowych jest Centrum Kultury Podgórza w Krakowie, z siedzibą: ul. Sokolska 13, 30-510 Kraków, e-mail: sekretariat@ckpodgorza.pl. Moje dane osobowe będą przetwarzane w celu przygotowania i przekazania odpowiedzi na przesłaną przeze mnie wiadomość. Więcej informacji na temat ochrony danych osobowych znajduje się tutaj: polityka prywatności.

Ordery, krzyże, medale,

Brązowe, srebrne i złote,

Wspaniale, ale nie trwale

Wieńczą żołnierzy za cnotę.

Wspaniale, ale nie trwale

Wieńczą żołnierzy za cnotę.

Dlatego jest we zwyczaju

I być nie może inaczej,

Że tylko cnoty najwyższe

Drewnianym krzyżem się znaczy.

Że tylko cnoty najwyższe

Drewnianym krzyżem się znaczy.

Choć sosna kruchsza od złota,

I blaskiem takim nie pała,

Z sosnowych jednak krzyżyków,

Wieczysta jaśnieje chwała.

Z sosnowych jednak krzyżyków,

Wieczysta jaśnieje chwała.[1], [2]

Bibliografia

1. 

Szewera Tadeusz, Straszyński Olgierd, Niech wiatr ją poniesie: antologia pieśni z lat 1939–1945, wyd. 2 poszerzone, Łódź, Wydawnictwo Łódzkie, 1975, s. 82, 83, 137, 138.
W antologii natrafiliśmy na sprzeczne informacje dotyczące powstania piosenki. Pierwsza wzmianka wskazuje, że utwór powstał w trakcie pierwszej wojny światowej, natomiast druga wskazuje na okres międzywojenny. Być może prace nad kolejnymi źródłami pozwolą wyjaśnić tą nieścisłość.

2. 

Kowalski Adam, 100 pieśni żołnierskich, Warszawa, Główna Księgarnia Wojskowa, 1937