Napiszę do ciebie z dalekiej podróży,

napiszę do ciebie na pewno,

i wszystko się zmieni, choć którejś jesieni,

znów kwiaty za oknem twym zwiędną.

Napiszę do ciebie, choć przecież rozumiem,

że słowa niewiele już znaczą.

Dlatego, gdy w mroku odnajdzie mnie spokój,

nie będę znów wiedział, jak zacząć.

Nie nazwę cię kluczem obłoków na niebie

i echem błądzącym wśród ptaków i gwiazd,

nie nazwę cię nawet zgubionym wspomnieniem,

bo wszystko co piękne, dziś jeszcze jest w nas.

Nie pytaj więc o nic, zbyt dobrze się znamy,

wiesz przecież, co z tobą, co ze mną.

O jednym pamiętaj: z najdalszej podróży,

napiszę do ciebie na pewno,

napiszę do ciebie na pewno,

napiszę do ciebie na pewno,

napiszę do ciebie na pewno.^[2]