Naprzód Lwowskie Dzieci,

Czas tak szybko leci.

Ale szybciej pędzi nasza myśl!

Nie ma czasu zwlekać,

Lwów kochany czeka

Na wasz powrót, chłopcy, choćby dziś!

Naprzód Lwowskie Zuchy,

W środek zawieruchy

Czas się rzucić, zdziałać nowy cud!

Z karabinem w pięści

Musi się poszczęścić

Tym, co ukochali drogi gród!

Choćby był za siódmą rzeką

Nasz kochany Lwów,

Dla nas to nie tak daleko!

Joj!... Zobaczymy go znów!

Choćby był za siódmym morzem

I za siódmą górą był,

Bóg nam chłopcy dopomoże!

Myśl o Lwowie doda sił!

Naprzód Lwowskie Dzieci

Tam, gdzie król Jan Trzeci

Swą buławą błogosławi tłum!

Tam, gdzie wieszcz wspaniały

W aureoli chwały

Stoi pełen zagadkowych dum!

Gdzie na Rynku Starym

Skarżą się zegary

W dzień i w noc na los okrutny swój...

Tam, gdzie cichy cmentarz

Wielkie dni pamięta,

Gdy Orlęta szły na krwawy bój!

Choćby był za siódmą rzeką...^[1]